Max Born

Max Born był niemieckim fizykiem i matematykiem, urodzonym 11 grudnia 1882 roku we Wrocławiu. W tym mieście się urodził i wychował. Studiował na uniwersytetach we Wrocławiu, Heidelbergu i Zurychu. W 1909 roku został wykładowcą uniwersytetu w Getyndze, później pracował między innymi w Chicago, Frankfurcie nad Menem i ponownie w Getyndze.

Born współtworzył mechanikę kwantową z Wernerem Heisenbergiem i Erwinem Schrödingerem. Nadał interpretację probabilistyczną kwadratowi modułu funkcji falowej w równaniu Schrödingera. W 1954 roku otrzymał za to Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki, wspólnie z Waltherem Bothe. W 1933 roku, z powodu antysemickiej polityki rządu III Rzeszy, wyjechał do Cambridge, a w 1936 roku przeniósł się do Edynburga, gdzie wykładał do 1953 roku. Po powrocie do Niemiec podpisał między innymi Manifest Russella-Einsteina. Zmarł 5 stycznia 1970 roku w Getyndze. We Wrocławiu upamiętniają go tablica na domu, w którym się wychował, oraz plac nazwany jego nazwiskiem.

Na podstawie artykułu „Max Born” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.