Caspar Neumann

Caspar (Kaspar) Neumann urodził się 14 września 1648 we Wrocławiu, gdzie zmarł 27 stycznia 1715. Był niemieckim uczonym i duchownym, zajmującym się umieralnością, a także demografem, kaznodzieją i pastorem. Uczył się w gimnazjum Marii Magdaleny, a w 1667 roku rozpoczął studia teologiczne w Jenie. Święcenia kapłańskie przyjął w 1673 roku. Po podróży przez zachodnią część Niemiec, Szwajcarię, północną Italię i południową Francję wrócił do Wrocławia.

W 1678 roku został dziekanem gimnazjum magdaleńskiego, a w 1689 roku pastorem i wikarym kościoła św. Marii Magdaleny. Później pełnił funkcje inspektora luterańskich szkół i kościołów, wikarego kościoła św. Elżbiety oraz wykładowcy teologii. Opublikował modlitewnik „Kern aller Gebete” i był autorem ponad 30 pieśni. Prowadził obserwacje dotyczące umieralności mieszkańców Wrocławia, które przekazał Gottfriedowi Wilhelmowi Leibnizowi. Dane Neumanna przeanalizował Edmond Halley, a wyniki opublikował w 1693 roku w pracy o umieralności ludności Wrocławia. Na ich podstawie Halley opracował sposób obliczania składek emerytalnych dla funduszy ubezpieczeniowych.

Na podstawie artykułu „Caspar Neumann” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.