Christian Wolff

Christian Wolff (właśc. Christian Freiherr von Wolff) urodził się 24 stycznia 1679 we Wrocławiu, w rodzinie rzemieślniczej. Studiował matematykę, fizykę i teologię na Uniwersytecie w Jenie, a w 1702 uzyskał habilitację. Od 1703 wykładał w Lipsku, zaś w 1706 objął katedrę matematyki i filozofii na Uniwersytecie w Halle. Został członkiem Londyńskiej i Berlińskiej Akademii Nauk.

Wolff rozwijał filozofię racjonalistyczną i zajmował się także matematyką, prawem, ekonomią oraz administracją. Próbował uzgadniać rozumowanie racjonalne z prawdami objawionymi. W 1723, po sporze z pietystami i oskarżeniu o ateizm, został pozbawiony katedry i wypędzony z Prus. Objął stanowisko w Marburgu, a w 1740 wrócił na Uniwersytet w Halle, gdzie w 1743 został rektorem. Publikował prace po niemiecku i po łacinie, między innymi z logiki, ontologii, kosmologii i psychologii. Jego filozofię wykładano na uczelniach niemieckich, a jej idee oddziaływały na wczesne oświecenie w Rzeczypospolitej. Zmarł 9 kwietnia 1754 w Halle.

Na podstawie artykułu „Christian Wolff” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.