Georg Scholtz

Georg Scholtz, nazywany także Schultzem, był malarzem związanym z Wrocławiem. Urodził się tam 4 kwietnia 1622 roku i zmarł 20 kwietnia 1677 roku. Był synem malarza Georga Scholtza starszego, u którego pobierał pierwsze nauki w latach 1635-1640. W 1655 roku, po wykonaniu obrazu „Narodziny Chrystusa”, uzyskał tytuł mistrzowski. W 1658 roku poślubił Dorotheę Frimel.

W latach 1670-1675 pełnił funkcję malarza nadwornego księcia Sylviusa Friedricha wirtemberskiego w Oleśnicy. Po powrocie do Wrocławia prowadził warsztat przy ulicy Szewskiej. Tworzył głównie portrety; w 1667 roku namalował wizerunki radnych Wrocławia, a rok później obraz „Posiedzenie rady” dla ratusza. W 1661 roku wykonał medaliony w epitafiach Johanna Frimela i Christopha Colera, przeznaczone do kościoła św. Elżbiety. W 1662 roku zatrudniono go do renowacji gotyckiego ołtarza św. Stanisława w kościele św. Marii Magdaleny. Jego portrety wzorowane były na wizerunkach holenderskich i cechowały się oszczędną formą.

Na podstawie artykułu „Georg Scholtz (młodszy)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.