Jakub Egit

Jakub Egit, urodzony 27 września 1908 roku, był żydowskim dziennikarzem, działaczem politycznym i autorem autobiografii. Pochodził z Borysławia. W okresie II Rzeczypospolitej pracował jako redaktor wydawnictwa „Unzer weg” we Lwowie. Był związany z Poalej Syjon Lewicą, a następnie z Powszechną Żydowską Partią Pracy. Został uwięziony za działalność antypaństwową.

Po II wojnie światowej działał we Frakcji Żydowskiej PPR, a później w PZPR. W latach 1945-1949 przewodniczył Wojewódzkiemu Komitetowi Żydów Polskich na Dolnym Śląsku. Opowiadał się za utworzeniem w województwie wrocławskim silnego ośrodka osadnictwa żydowskiego. Po 1950 roku pracował jako redaktor prasy żydowskiej w Warszawie. W lutym 1953 roku został aresztowany pod zarzutem działalności na rzecz odłączenia Dolnego Śląska od PRL.

W 1957 roku wyjechał z Polski i zamieszkał w Kanadzie, gdzie działał w środowiskach żydowskich. W 1947 roku wydał książkę „Cu a naj lebn. Cwej jor jidiszer jiszew in Niderszlezje”, a w 1952 roku zebrał i przetłumaczył artykuły do broszury „Bez maski”. Jego wspomnienia „Grand Illusion” ukazały się w 1991 roku. Zmarł w 1996 roku na Florydzie.

Na podstawie artykułu „Jakub Egit” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.