Jan Bernhard

Jan Fryderyk Karol Bernhard był polskim inżynierem niemieckiego pochodzenia, geodetą i urbanistą. Urodził się 24 listopada 1776 roku we Wrocławiu, gdzie ukończył Gimnazjum św. Elżbiety i Kolegium Artyleryjskie. Do 1794 roku służył w wojsku pruskim, a po odejściu z wojska pracował jako inżynier budownictwa w Kamerze Wrocławskiej. W 1800 roku przeniesiono go do Piotrkowa Trybunalskiego, a od 1803 roku zajmował się pomiarami geodezyjnymi.

W 1807 roku władze francuskie powierzyły mu nadzór nad utrzymaniem dróg i mostów w departamencie kaliskim. Później prowadził pomiary, regulował trakty i opisywał Prosnę oraz wytyczaną granicę polsko-pruską. W 1817 roku został inżynierem wojewódzkim. W latach 1818-1823 pracował w Częstochowie, gdzie wytyczył centralną ulicę nowego miasta i sporządził plan kartograficzny Starej Częstochowy. Opracował również plan Kalisza. Funkcję inżyniera wojewódzkiego pełnił do 1836 roku, kiedy przeszedł na emeryturę. Zmarł 31 sierpnia 1837 roku w Kaliszu i został pochowany na tamtejszym cmentarzu ewangelicko-augsburskim.

Na podstawie artykułu „Jan Bernhard” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.