Johann Thiel

Johann Thiel (1485-4 września 1545) był niemieckim duchownym katolickim, norbertaninem, opatem klasztoru św. Wincentego we Wrocławiu i sufraganem wrocławskim. Urodził się we Wrocławiu w ubogiej rodzinie; jego ojciec był rybakiem. Pełnił funkcję prepozyta w Czarnowąsach, a w 1529 roku został opatem klasztoru norbertanów na wrocławskim Ołbinie.

W 1530 roku opactwo ołbińskie zburzono, a zakonników przeniesiono do dawnego kościoła i klasztoru franciszkanów, który po odnowieniu otrzymał wezwanie św. Wincentego. W 1538 roku Thiel zamieszkał w kurii na Ostrowie Tumskim. 28 kwietnia 1539 roku papież Paweł III mianował go biskupem tytularnym Nicopolis i sufraganem wrocławskim. Konsekrację przyjął w Gnieźnie w lipcu 1540 roku. Od 1543 lub 1544 roku był kanonikiem kolegiaty świętokrzyskiej, a od 1544 roku także kanonikiem katedralnym. Zmarł we Wrocławiu. Po jego śmierci w domu znaleziono 21 tysięcy talarów i 2 tysiące dukatów zaszytych w sutannie. Płyta nagrobna Thiela zachowała się w prezbiterium kościoła św. Wincentego.

Na podstawie artykułu „Johann Thiel” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.