Paula Ollendorff

Paula Ollendorff (1860-1938) była niemiecką nauczycielką żydowskiego pochodzenia i polityczką związaną z Wrocławiem. Urodziła się w Kostomłotach, a zmarła w Jerozolimie. Była córką Hermanna Ollendorffa. Uczyła się we Wrocławiu, a następnie ukończyła seminarium nauczycielskie Berty Lindner w Berlinie. Pracowała jako nauczycielka we Wrocławiu, Berlinie, Budapeszcie i Londynie. Jej mąż Isidor był prawnikiem i działaczem społecznym; w latach 1890-1911 zasiadał w radzie miejskiej Wrocławia.

Ollendorff angażowała się w działalność społeczną. Założyła między innymi dom dla nieślubnych dzieci i szkołę gospodarstwa wiejskiego, a także wspierała powstanie wrocławskiego oddziału Żydowskiego Związku Kobiet. Prowadziła przy nim przedszkole i żłobek oraz przyczyniła się do utworzenia Żydowskiego Urzędu Opieki Społecznej we Wrocławiu. W 1918 roku została wybrana do rady miasta Wrocławia jako pierwsza kobieta w Niemczech; kandydowała z ramienia Niemieckiej Partii Demokratycznej. W 1937 roku wyemigrowała do Palestyny. Jej symboliczną tablicę nagrobną umieszczono na Starym Cmentarzu Żydowskim we Wrocławiu, a od 2004 roku działa tam fundacja jej imienia.

Na podstawie artykułu „Paula Ollendorff” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.