Walter Hayn

Walter Hayn urodził się 31 stycznia 1939 roku we Wrocławiu jako czwarte z pięciorga dzieci. Po przejęciu miasta przez polską administrację jego rodzina została wysiedlona ze Śląska i przeniosła się do Ebersbach koło Drezna. Po ukończeniu szkoły kształcił się na pracownika gospodarki rolnej, a później pracował między innymi w budownictwie. W 1958 roku wstąpił do Volkspolizei i służył na granicy sektorów w Berlinie Wschodnim. Zakończył służbę w czerwcu 1961 roku, krótko przed budową Muru Berlińskiego, po czym wrócił do pracy jako robotnik budowlany. Ożenił się i miał syna; jego małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1963 roku.

27 lutego 1964 roku Hayn podjął próbę ucieczki do Berlina Zachodniego. Po pokonaniu pierwszych zabezpieczeń granicznych został dostrzeżony przez wartowników, którzy otworzyli ogień. Spośród 17 oddanych strzałów jeden okazał się śmiertelny. Hayn zmarł w Berlinie. Władze NRD poinformowały jego krewnych, że utonął, a okoliczności śmierci ujawniono po zjednoczeniu Niemiec. W 1995 roku prokuratura w Berlinie wszczęła dochodzenie. W 1996 roku dwóch żołnierzy skazano na kary pozbawienia wolności w zawieszeniu, a trzeci został uniewinniony.

Na podstawie artykułu „Walter Hayn” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.